يكي از انواع پوسيدگيهاي ريشه چغندر كه در ايران نيز شيوع دارد پوسيدگي مغزي است كه به انگليسي Black heart و يا Brown heart مي‌گويند . اين بيماري اولين بار در سال 1931 در آلمان در روي چغندر قند و در سال 1938 در روي چغندر لبوئي در آمريكا گزارش شد .

نشانه‌هاي بيماري

يكي از بارزترين نشانه‌هاي كمبود عنصر بر در چغندر فساد و پوسيدگي بافت مغزي ريشه ، مخصوصاً در محل طوقه و جايي كه دمبرگ ها به ريشه متصل مي شوند مي باشند .

در مقطع ريشه ،كمبود بر علامت معروف به مغز قهوه اي را نشان مي دهد .بسته به شدت كمبود اين علامت ممكن است در چند لكه كوچك مجزا از هم تا يك سطح بزرگ آبدار ،يا حتي يك مركز گود يا كمرنگ شدن داخلي آن فرق مي‌كند .

برخي از انواع خاكها طبيعتاً دچار كمبود بر هستند و در عده‌اي ديگر عنصر بر به صورتي كه براي ريشه قابل جذب نمي باشد وجود دارد .معمولا مقدار بسيار كمي از عنصر بر مورد احتياج گياه است ولي همين مقدار چنانچه در اختيار نباشد خسارت زيادي حاصل خوا هد شد. كمبود بر معمولا در خاكهاي قليايي و يا در خاكهايي كه محتوي كلسيم زياد هستند شيوع مي يابد .

کنترل

بيماري پوسيدگي مغزي چغندر را با استعمال كودهاي محتوي بر ميتوان بخوبي درمان نمود . براكس و اسيدبوريك از كودهايي هستند كه مي‌توان براي اين منظور استفاده نمود .

براي مصرف مي‌توان كود براكس را كه پودر سفيد رنگي است با كودهاي شيميايي قبل از كاشت بذر روي خاك پاشيد و با ديسك آن را زير خاك نمود و سپس اقدام به كشت كرد از طرفي براكس را مي توان مخلوط با قارچ كشها در مزرعه محلولپاشي كرد .براي محلولپاشي در مزرعه مقدار 5 تا 10 كيلو گرم براكس را در 800 ليتر آب حل نموده و در سطح يك هكتار مي پاشند و چنانچه بخواهند از طريق كود براكس را در اختيار گياه بگذرند ، مقدار لازم در هر هكتار 5 الي 30 و بطور متوسط 20 كيلو گرم مي باشد .