سياهك معمولي ذرت در شهريور ماه سال1360 در مزرعه كوچكي در سمنان مشاهده گرديد و در سال 1362 در گرگان و ورامين نيز از چند مزرعه بوته هاي آلوده به اين بيماري جمع‌آوري شد. در حال حاضر اين بيماري در مزارع ذرت شهر ري، كرج و ورامين خسارت وارد مي كند.

علائم: اين سياهك روي كليه اندامهاي هوائي ذرت از قبيل برگها، ساقه، خوشه و ريشكها ديده مي‌شود. نشانه‌هاي بيماري به اين طريق است كه روي اندامهاي مختلف نبات ميزبان برجستگيهائي با گالهاي شفاف و براق در اندازه‌هاي مختلف از 0.6 تا 15 سانتيمتر تشكيل مي‌شوند. بزرگترين و بيشترين گال‌ها روي بلال و گل نر تشكيل مي‌گردند. گال‌ها توسط غشاء با پوسته سفيد براق (نقره‌اي) پوشيده شده كه در داخل اين غشاء و پوسته توده‌هاي اسپور قارچ به رنگ قهوه‌اي تيره و به صورت پودري شكل قرار دارند. اين گال‌ها بندرت روي برگها نيز تشكيل مي‌شوند. گال‌هاي روي برگ سفت و خشك هستند و حاوي تعداد كمي اسپور مي‌باشند. گال ابتدا نرم و سبز است و سرانجام سخت شده و در آن بافت ليفي تشكيل مي‌شود كه در آن مناطق سياه ديده مي‌شود كه آغاز تشكيل اسپورها را نشان مي‌دهد. قارچ عامل بيماري با فعاليت و رشد و نمو خود بخش دروني گال‌ها را از بين برده و در نتيجه گال‌ها با غشاء نازك و شفافي پوشانده مي‌شوند كه با پاره شدن آنها اسپورها آزاد مي‌گردند. بافتهاي جوان نسبت به اين سياهك حساسيت بيشتري دارند و به همين علت در بعضي موارد اين سياهك باعث مرگ گياهان جوان مي‌شود ولي اين حالت عموميت ندارد

عامل بيماری قارچي است به نامDC) Ustilago maydis )كه از خانواده Ustilagaceae و راسته Ustilaginales مي‌باشد.

توده‌هاي اسپور پودري شكل و به رنگ قهوه‌اي تيره يا سياه هستند. كلاميدوسپورها قهوه‌اي روشن و كم و بيش كروي تا بيضي شكل هستند.



زيست‌شناسي

انتقال اين بيماري اغلب از طريق خاك و گاهي هم به مقدار كمي از طريق بذر صورت مي‌گيرد. زمستان‌گذراني قارچ توسط تليوسپور در خاك و روي بقاياي گياهي ذرت صورت مي‌گيرد.

کنترل سیاهک ذرت:

1. بهترين و مطمئن‌ترين راه كنترل اين بيماري كشت ارقام مقاوم است.

2. از بين بردن و نابود ساختن خوشه‌ها و بوته‌هاي آلوده قبل از پاره شدن پوسته گال‌ها و پخش اسپورها

3. همچنين جلوگيري از زخمي شدن گياه ميزبان توسط ماشين آلات كشاورزي در مزرعه در زمان داشت مي‌تواند در جلوگيري از گسترش آلودگيها و اشاعه بيماري مؤثر باشد.

4. مصرف كودهاي شيميايي به ميزان متناسب در مزرعه نيز تا حدي از توسعه بيماري جلوگيري مي‌نمايد.